Negizen 'n Pradth~!!

กรุณากด Crtl +F5 ด้วยครับ!!

:: This entry is part of Cubic School ::

:: เอนทรี่นี้ เป็นส่วนหนึ่งของ โรงเรียนลูกบาศก์ ::

Part A

1. ชื่อตัวละคร

ชื่อ : มุนินทร์ เพชราวงศ์

ชื่อเล่น : ปราชญ์

ชื่อที่คนอื่นเรียกสั้นๆ : นิล

2. อายุ (นับในวันที่ 1 พฤษภาคม) / เพศ

22ปี (เพศชาย)

3. วันเกิด

31 ธันวาคม

4. ความสูง

189 เซนติเมตร

5. รูปพรรณสัณฐาน (ได้ทั้งการบรรยาย ภาพวาด และัอาจจะเป็นภาพถ่ายอ้างอิง)

รูปร่าง หน้าตา:ผิวออกดำแดง ไม่คล้ำมาก ใบหน้าเด่น คม ด้วยเชื่อสายจีน ทำให้ตาตี่เล็กน้อย ผมสีน้ำตาลไหม้ซอยสั้นเหมือนผู้ชายทั่วไป หน้าตาติดกวนเล็กน้อย รูปร่างสูงโปร่ง แต่ไม่ผอมมากจนเก้งก้าง ด้วยความที่เป็นหนุ่มอนามัยเล็กน้อย ทำให้ไม่มีสิวแม้แต่เม็ดเดียวบนใบหน้า ลุคดูสดใส ปนขรึมนิดๆ นิดเดียว นิดเดียวจริงๆ

การแต่งกาย:สวมแว่นไร้กรอบ สวมเสื้อแขนยาว แต่มักจะพับแขนเสื้อขึ้นเสมอ(ร้อน) กางเกงขายาวสีดำ รองเท้าหนัง เข็มขัดหนัง ไม่ชอบใส่เครื่องประดับ ยกเว้น นาฬิกาข้อมือสายเสตนเลสสีดำเรือนโปรดเท่านั้น

6. ลักษณะนิสัยและพฤติกรรมของตัวละคร (รวมสิ่งที่ชอบและไม่ชอบตรงนี้เลย)

นิสัย :

-อยู่กับคนที่ไม่คุ้นเคย หรือไม่รู้จัก

เงียบเล็กน้อย นั่งนิ่งๆ แบบเป็นมิตร ถ้าไม่มีอะไรจะพูดก็จะยิ้ม ยิ้ม และ ยิ้ม

-อยู่กับเพื่อนๆ

ขี้เล่น,ชอบซน เห็นอะไรต้องงัดต้องแงะ, ติดทะเล้น (แต่ไม่ทะลึ่งนะ =w='),ชอบนอน แต่เอาเข้าจริงๆก็นอนไม่ค่อยหลับ เพราะนอนดึกซะส่วนใหญ่,เก็บกด,มีปัญหาอะไรชอบหมกเอาไว้คนเดียว แต่ยังไม่เคยมีปรากฏการณ์ระเบิดมาก่อน (เนื่องจาก... เจ้าตัวลืมซะเอง),รักสงบ แต่ถ้ามีคนมาหาเรื่องก่อน จะได้กลับไป2เท่า,ติดเจ้าชู้เล็กน้อย(ก็นิสัยผู้ชายนั่นแหละนะ), ชอบแซว

นิสัยเสีย : ขี้ร้อน,ใจร้อน,เลือดร้อน,คิดมาก,อยู่นิ่งๆไม่ค่อยได้,ขี้เกียจ,ขี้ลืม(ในวัย22เนี่ยนะ?),เป็นคนที่ลังเลเอามากๆ,ชอบพูดเสียดสี,ถ้าถูกทำให้รำคาญมากๆ อาจแสดงออกมาทางสีหน้า หรือ ถูกด่าไม่ไว้หน้าได้,เรื่องมากนิดหน่อย,หวงของมาก

สิ่งที่ชอบ : หนังสือ,เทคโนโลยี,ประวัติศาสตร์(ที่น่าสนใจ),วรรณคดีต่างๆ,ขนม,แกล้งเพื่อน(บางครั้งบางครา),เล่นซน,เพลงคลาสสิก,เพลงป๊อบ,เกม,สุนัข,อากาศที่เย็นสบาย,สุนัข,สีดำ!

สิ่งที่ไม่ชอบ : เสียงโหวกเหวกโวยวายน่ารำคาญ,ทุกอย่างที่ไร้เหตุผล,ทุกอย่างที่พิสูจน์ไม่ได้(ยกเว้นภูตผีปิศาจ เรื่องผมพวกนั้น ผมขอลา),เพลงลูกทุ่ง,เพลงหมอลำ,เพลงเพื่อชีวิต,เรื่องที่ไร้สาระ,เด็กเล็ก,อากาศร้อนอบอ้าว,คนที่เห็นแต่ประโยชน์ส่วนตน,หนังดราม่า โดยเฉพาะมีตัวเอกเป็นสัตว์ (ดูแล้วร้องไห้ ผมไม่ชอบ),สีชมพู,คนดัดจริต,การถูกจ้องมองมากๆ

สิ่งที่กลัว : การอยู่คนเดียว,การถูกแย่งอะไรสักอย่างที่รักมากๆไป,ความเงียบ,ศัตรูที่รู้จุดอ่อนของตนเอง

7. ความสามารถพิเศษ

กีต้าร์,เปียโน,ไวโอลิน,กลองชุด,ทำอาหารให้กลายเป็นยาพิษได้(ถ้าเขาเป็นคนทำเองอ่ะนะ)

8. ประวัติชีวิตของตัวละครโดยสังเขป

ปราชญ์เป็นลูกชายคนโตที่เกิดในตระกูลที่ค่อนข้างจะมีฐานะ ซึ่งคุณพ่อเป็นประธานบริษัทออกแบบและตกแต่งบ้านขนาดใหญ่ และคุณแม่เปิดร้านขายขนมเล็กๆหลายแห่งในประเทศ โดยคุณพ่อนั้นได้ส่งปราชญ์ไปเรียนจนจบไฮสคูลที่อังกฤษด้วยวัยเพียง16ปี เขาได้ทุนไปเรียนต่อที่ออสเตรเลีย แต่ปราชญ์ไม่รับ เขาสมัครใจที่จะเรียนต่อคณะอักษรศาสตร์ เอกวรรณคดีไทยแทน ผ่านไปเพียง4ปี ปราชญ์ก็จบปริญญาโท ต่อมาเขาดำรงตำแหน่งประธานบริษัทแทนคุณพ่อ2ปี แล้วเริ่มเบื่อ ประจวบเหมาะกับช่วงเวลาที่น้องชายคนรองจบปริญญาตรีบริหารมาพอดี จึงให้น้องชายมาบริหารแทน นอนเล่นอยู่ที่บ้าน2-3เดือน จนโดนแม่ไล่ไปหางานทำ ในตอนแรก คิดว่าจะสมัครเป็นครูสอนดนตรี แต่ไม่ทัน จึงสอนภาษาไทยแทน

9. วิชาที่จะสอน

ภาษาไทย เน้นวรรณคดี

10. แนวทางในการทำงาน

หลักภาษาคงไม่จำเป็นที่จะต้องสอนสำหรับเด็กม.ปลายแล้วล่ะครับ แต่คงจะต้องตรวจสอบการใช้ภาษานิดหน่อย... แต่สิ่งที่ผมจะสอนสำหรับเด็กม.ปลายคือ "วรรณคดีไทย" เนื่องจากวรรณคดีในปัจจุบันนั้น ค่อยๆเลือนหายไปจากชีวิตประจำวัน ผมจะไม่สอนให้ท่องจำ แต่จะให้การบ้านเด็กเป็นการแสดงบทบาทสมมติแทน โดยจะแสดงอาทิตย์ล่ะ1ครั้ง

11. อื่นๆที่อยากเล่าแต่ไม่มีในหัวข้อ

11.1 คำพูดติดปาก : จริง?

11.2 สเป็ก : ผู้หญิงที่ไม่ขี้บ่น ไม่จู้จี้จุกจิก ไม่ขี้หึง แต่งอนพองามได้ หน้าตาพอเหมาะ ถ้าได้สวยยิ่งดี รูปร่างผอมสูง

11.3 มีอาชีพเสริมเป็นภูมิสถาปนิกและมัณฑนากร เมื่อมีเวลาว่าง(ปิดเทอม)จะรับจัดสวน ตกแต่งภายในบ้าน

PART (B) FICTION! การสอนครั้งแรก!!

'จบวรรณคดี ก็ต้องมาสอนเรื่องวรรณคดีสินะ!! ว่าแต่จะสอนยังไงดีฟะ...'

"ม.4/1..."ปราชญ์พึมพาก่อนตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องอย่างกล้าหาญ (เอ็งจะไปรบเรอะ??) นักเรียนบางคนเริ่มเดินกลับที่นั่งประจำของตน บ้างก็หลับ บ้างก็เริ่มเก็บกระจก หวี ที่อยู่บนโต๊ะ เอาล่ะ ถึงคิวแล้วสินะ

"สวัสดี นักเรียนทุกคน ผมชื่อ มุนินทร์ เพชราวงศ์ เรียกปราชญ์ดีกว่า ผมจะมาสอนวิชาภาษาไทยให้พวกคุณ" ผมพูด แล้วยิ้ม เด็กหลายๆคน เมื่อได้ยินคำว่า'ภาษาไทย'ก็หูตั้งขึ้นมา ทำเอาผมเสียเซลฟ์นะเนี่ย...

"ในการเรียนภาษาไทยกับครู ไม่เครียดนะครับไม่เครียดด ครูอนุญาตให้ทานขนมในห้องได้ เอ่อ แต่แอบๆหน่อยล่ะกัน ระวังครูที่ผ่านไปมาด้านนอกนะครับ ส่วนงานของวิชาอื่น อนุญาตให้ทำได้ แต่ต้องมีเหตุผลมากพอนะครับ" ผมสังเกตเห็นเด็กบางคนแสดงสีหน้าดีใจเหมือนกับถูกหวย ถูกใจล่ะสิ

"เอ่อ... เอาล่ะ เรามาแนะนำตัวกันดีกว่า ครูจะสุ่มเลขที่เอาล่ะกัน ทุกคนเห็นด้วยไหม?" ... ไม่มีใครยกมือเลย...

"ครูจะถือว่าไม่มีใครคัดค้านล่ะกัน =w='' เอ่อ ห้องนี้มีกี่คนนะ?"ผมยิ้มอีกครั้งและถามเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงที่นั่งอยู่หน้าสุด เธอเข้าผิดห้องรึเปล่านะ?

"48คนค่ะ!"เธอตอบอย่างฉะฉาน เหมือนเด็กจริงๆนะน่ะ =w='

"เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ครูรู้สึกว่า พวกเธอไม่ค่อยอยากให้สุ่มเลขที่มากนักเท่าไหร่... ใครมีคำถาม ถามได้เลย แต่แลกเปลี่ยนเป็นการแนะนำตัวก็แล้วกัน" ดูสีหน้านักเรียนดีขึ้นเยอะเลย นั่นๆ มีคนยกมือแล้ว วี้ดวิ้ววว

"ภาษาวิบัติ ใช่ภาษาไทยรึเปล่าคะ?"เด็กผู้หญิงนั่งอยู่ทางหลังห้องลุกขึ้น และตั้งคำถาม คำถามน่าสนใจดีนะ

"ภาษาวิบัติ คือภาษาไทยที่ถูกทำให้มีการเขียนที่สั้นลง หรือเขียนเป็นคำอ่าน เอาล่ะ แนะนำตัวสิ"

"ไอริสา เดอ มาคูริค ชื่อเล่น ไอริสค่ะ"ชื่อฝรั่ง แต่พูดไทยชัดจริง... ผมก้มลงมองรายชื่อ และวงเล็บชื่อเล่นไว้

"วิชานี้จำเป็นจะต้องใช้คอมพิวเตอร์ไหมคะ"เด็กผู้หญิงอีกคนที่นั่งอยู่กลางๆลุกขึ้นพร้อมกับร่มคันนึง ท่าทางเธอดูแปลกๆ คำถามก็แปลกๆ...

"ในบางโอกาสครับ แต่ไม่บ่อยนัก" เธอเกือบจะนั่งลง แต่คงนึกได้ จึงเอ่ยปากแนะนำตัว

"ปิยธิดา จินตนปิยะ ฟาร์มค่ะ^ ^"ทันใดนั้นก็มีเด็กชายที่นั่งอยู่หลังสุดลุกพรวดพราดขึ้นมาทันที เป็นอะไรรึเปล่าครับ ลุกแล้วไม่ได้คะแนนนะน้องเอ๋ย =w=''

"กรินทร์ เรเยส รินครับ เอ่อ คุณครูจะสอนเกี่ยวกับเรื่องอะไรหรอครับ" โอ้ว ขอบคุณพระเจ้าที่มีคนถามในแบบที่ผมอยากตอบซะที

"วรรณคดีไทยครับ ส่วนหลักภาษาและการใช้อาจจะแทรกมานิดหน่อย ถ้าการทดสอบขั้นต้นมีการผิดพลาดสูง" 

"ทวิชา คัคนานันต์ วิครับ เอ่อ วรรณคดีไทยมีมนุษย์ต่างดาวมั้ยครับ" ห๊ะ??? มนุษย์ต่างดาวในวรรณคดีไทย! น้องกลับไปสงบจิตสงบใจก่อนดีมั้ยครับ?

"เอ่อ... น่าจะมีมั้ง ต้องลองเรียนๆดูไปก่อนนะครับ เพราะครูเองก็ไม่แน่ใจว่าบางตัวมาจากต่างดาวรึเปล่า?"

"ธีร์ นทีธารทรัพย์พิสิทธ์ ไทยครับ วิชาของครูมีการถอดคำประพันธ์หรือเขียนคำกลอนมั้ยครับ?"เด็กผู้ชายหน้าตาเรียบร้อย ท่าทางจะชอบเขียนกลอนนะ

"แน่นอนครับ เพราะวรรณคดีไทยเป็นคำกลอน ซึ่งเราจะต้องถอดคำประพันธ์ครับ"

"ศนธิยา วรัญยากรณ์ อินทรีฮะ การบ้านของครูจะเป็นยังไงหรอคะ?"เด็กผู้หญิงที่ดูแล้วก็คงไม่ค่อยอ่อนหวานสักเท่าไหร่ ถามขึ้น

"เป็นการแสดงบทบาทสมมติครับ แต่จะแสดง 1คาบ ต่อ1 อาทิตย์"

หลังจากผ่านไปอีกประมาณครึ่งคาบ เด็กคนอื่นๆก็ถามเรื่องต่างๆบ้าง รวมถึงวิธีการอ่านออกเสียงของคำบางคำ ที่ดูแพทจะมีปัญหาเป็นพิเศษ(ขัณฑสกร - ขัน สา กอน (ทะ มันหายไปไหนน!!)) ส่วนเด็กคนอื่นๆก็ไม่มีปัญหา เว้นเรื่องภาษาวิบัติซะส่วนมาก วิบัติจนไม่รู้ว่าคำไหนถูกคำไหนผิด คงต้องสอนกันอีกยาว ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยชอบหลักภาษาไทยสักเท่าไหร่ ผมก็ว่าอย่างนั้นนะ เรียนไปก็ใช้ไม่ได้ สู้เรียนอย่างอื่นที่สนุกๆดีกว่าเน๊อะ!!

 "กริ๊งงงงงง"เสียงกริ๊งดังขึ้น หมดเวลาแล้วสินะ

"เอาล่ะ... หมดเวลาแล้วนะครับ เรียนอย่างสนุกสนานนะครับ"ผมยิ้ม เก็บข้าวของ แล้วเดินออกไปจากห้อง 

*แก้ไขประโยคบางส่วน Edit 26-27/07/2008

ฝากด้วยนะครับ !!!